[ حمد بارى تعالى ] كتاب اعلام الملوك المسمّى براحة الصّدور و آية السّرور تاليف عالم فاضل كامل ذو فنون الدّهر افتخار العلماء و الفضلاء نجم الدّين نور الاسلام و المسلمين ابى بكر محمّد بن علىّ بن سليمان بن محمّد بن احمد بن الحسين بن همّة الرّاوندى نوّر اللّه قبره و حفرته و بيّض وجهه و غرّته بمحمّد و آله « 1 » بسم اللّه الرّحمن الرّحيم سپاس از جهان آفرين كردگار * خذاوند نيسان و فصل بهار خداوند فصل تموز و خزان * خذاوند هر چيزى اندر جهان خرذ را و جان را نخست آفريذ * كه هستند مر بندها را كليذ همو آفرينندهء مور و پيل * پديذ آوريذست درياى نيل ز بعد شب تيره روز آورذ * همان هور گيتى فروز آورذ همى دارذ او گوى خاكى بر آب * پديذ آرذ از آب درّ خوشاب بر از خاك چرخ بلند آفريذ * بياراست او را چنان چون سزيذ ستاره كزو چرخ را روشنيست * همان رجم ديوى كه تخم بذيست ازيشان سه و چار سيّاره‌اند * دگر ساكنان‌اند و غمخواره‌اند مه و مهر شاهند و ديگر سپاه * همه سر نهاذه بفرمان شاه يكى شاه روز و دگر شاه شب * كه بىاين دو هرگز نباشذ طرب خذايى كه كوه و زمين آفريذ * ز سبزه بساطى بذو دركشيذ ازين چار گوهر زمين را نگاشت * همان چرخ را پاى برجا بداشت چو آب و چو آتش چو باذ و مغاك * كزيشان چو ديبا شوذ روى خاك

--> ( 1 ) ن ا بىحركات